داخلا نمبر 6903
عنوان پاٺ
شاخ ادب
پڙهيو ويو 276 ڀيرا
داخلا جو حوالو انسائيڪلوپيڊيا جلد ٽيون

پاٺ

پاٺ: سنسڪرت زبان جو لفظ آهي، جنهن جي معنيٰ ’سبق‘ آهي، جيڪو درسي ڪتابن ۾ موضوع جي لحاظ کان جدا استعمال ڪيو ويندو آهي. گرنٿ صاحب جا شبد ۽ اشلوڪ ۽ گرٻاڻي سازن کان سواءِ روزانو پڙهڻ کي ”پاٺ“ چئبو آهي، جيڪڏهن انهن شبدن کي راڳ وانگر، سازن تي پڙهيو يا ڳايو وڃي ته ان کي ”ڪيرتن“ چئبو آهي. گُرٻاڻيءَ جي پاٺ لاءِ تن من جي پاڪيزگي ضروري سمجهي ويندي آهي. تن جي پاڪيزگيءَ لاءِ اشنان ۽ ’پنج اشنان‘ ڪرڻ ضروري سمجهيو ويندو آهي. اشنان ۾ پوري جسم کي پاڻيءَ سان ڌوتو ويندو آهي ۽ ’پنج اشنان‘ ۾ فقط ٻئي هٿ، ٻئي پير ۽ منهن ڌوئبا آهن. اشنان ۽ ’پنج اشنان‘ ڪرڻ کان سواءِ گُرٻاڻيءَ جو پاٺ ڪرڻ جائز نه سمجهيو ويندو آهي.


لفظ پاٺ هيٺين داخلائن ۾ پڻ استعمال ٿيل آهي
بابا سريچند
اسماعيلي
اکا
بندرابن
برهمڻ
آرتي
اڏيرو لال
ارداس
بيت
ارون ڌتي راءِ
بولچند سيتائي
ڀاڳ ڀري
ڀاڳناڙي مندر
ڀاوسار
توڏر مل راجا
ڀڳت ٽيئون رام
ڀڳتياڻي ھَرِي ديوي
ڀڳتي تحريڪ
تضاد
ٽپڻو
ٽڪيٽ
ڀِيل1
تونري
تخليق
تيرٿ
تيرٿ جو تلاءُ
تيرٿ ڪنڀ
ٽيبل ٽينس
ٿڌڙي
پشاور
پاٺ
پاٺشالا
پير صدرالدين
جپ صاحب
پٿر جو پراڻو ثقافتي دؤر
جوتواڻي موتي لال ڊاڪٽر
جوڌا ٻائي
جوڳي2
جهم جو شوَ مندر
چارڻ
چيٽ جا نوراتا
حضرت خواجه غلام فريد
خطبات
دادو پنٿي
دروڻاچاريه
هن صفحي کي شيئر ڪريو